Wat is stervensbegeleiding? 

Op sterven heerst nog steeds een enorm taboe. En de mens spreekt er liever niet te veel over. Maar sterven hoort bij het leven.

Vandaag de dag willen we steeds meer volledige controle over elk aspect in ons leven hebben. Helaas is de stervensfase een deel waar we weinig grip op hebben. Daarin zijn geen richtlijnen of een vast plan. Wel kunnen we je begeleiden om waardig te sterven. Omringd door liefde en rust. Waarin het jou in je laatste levensfase zo mooi en comfortabel mogenlijk gemaakt wordt. 

Stervensbegeleiding is een essentieel aspect van de palliatieve zorg die gericht is op het bieden van ondersteuning aan mensen die zich in de laatste fase van hun leven bevinden. Het omvat het bieden van comfort, het verlichten van pijn en symptomen, het bieden van psychosociale ondersteuning en het begeleiden van zowel de stervende persoon als hun naasten gedurende dit moeilijke proces. Denk als naasten bijvoorbeeld aan het bij zitten bij moeilijke gesprekken met arts en paTz-team. Of een simpele schouder om op te huilen of een stevige troostende knuffel.

Deze begeleiding zorgt voor een gerust gevoel.

Naast de cliënt zijn er natuurlijke ook nog hun naasten en dierbaren. Die na het overlijden achter blijven met soms een moeilijk rouw proces.Ik ben er voor hun om ze te helpen het verlies te verweven met hun leven. Ik wil mij steeds verder specialiseren als kinder rouwbegeleider. Kinderen zijn bijzonder. En hebben soms net even extra aandacht nodig na het verlies van een ouder, broertje of zusje, of opa/oma. 

Door middel van spel en creativiteit ga ik met ze op een open manier in gesprek over hun verdriet. En hoop ik ze te kunnen helpen met hun rouw en verdriet. 

Rouw/ verdriet verwerk je niet. Het wordt een onderdeel van je leven dat er altijd zal zijn. Daarom noem ik het ook geen verwerken maar verweven.

Sommige roepingen beginnen niet met herinneringen, maar met verhalen die je hele leven met je meedraagt.
Mijn opa, Arie Cornelis van Roijen, overleed toen ik nog maar drie maanden oud was. Ik heb hem nooit bewust gekend. Ik ken zijn geur niet, zijn lach niet, zijn aanraking niet. En toch… is hij altijd dichtbij geweest.

In onze familie werd er vaak over hem gesproken. Over zijn zachtheid, zijn zorgzaamheid, zijn respect voor ieder mens. Het gezag dat hij uitstraalde.
Hij had zijn eigen uitvaartonderneming en begeleidde families in hun moeilijkste momenten met rust en waardigheid. Hij stond naast mensen wanneer woorden ontbraken en hield ruimte voor verdriet, voor liefde en voor afscheid.
Hoewel ik hem nooit heb mogen ontmoeten, voel ik dat zijn werk en zijn hart op een bijzondere manier met mij verbonden zijn. Alsof het door ons bloed stroomt. Alsof zijn toewijding een stille erfenis is die in mij verder leeft.

Misschien is het daarom dat ik mij zo geroepen voel om mensen te begeleiden in hun laatste levensfase en in hun rouw. Niet omdat ik hem kon nadoen, maar omdat ik zijn waarden herken in mijn eigen hart. Nabij zijn zonder oordeel, luisteren zonder haast, dragen zonder iets terug te vragen.
Ik heb het niet van een vreemde.

Ik wilde dit werk doen omdat ik geloof dat niemand alleen zou moeten sterven.
Omdat rouw liefde is die geen plek meer heeft om heen te gaan.
Omdat een afscheid, zorg, zachtheid en aanwezigheid verdient.
Mijn opa legde een fundament dat ik nooit heb gezien, maar altijd heb gevoeld.

Met diepe dankbaarheid draag ik zijn naam en zijn inspiratie mee in mijn werk.
In ieder gesprek.
In iedere stilte.
In ieder afscheid.
Voor hem. Voor de families die ik mag begeleiden.
En voor de liefde die blijft.

De waakmand.

Er komt een moment dat uw familielid, uw geliefde in een terminale fase komt. Voor hem of haar en voor u als familie kan dit een moeilijke, zware emotionele reis zijn.
Ik als Stervensbegeleider probeer hier zoveel mogenlijk aandacht voor te hebben.

‘Naast deze momenten van aandacht kunnen er ook veel momenten zijn dat u alleen aan het bed van uw familielid of geliefde zit. Om deze momenten draaglijker te maken heb ik een “waakmand” samengesteld.

In de waakmand zijn allerlei dingen te vinden die uw gedachten kunnen verzetten, zoals: een tijdschrift, een kleurboek, een puzzelboekje of boeken. Voor kinderen een troost beertje.

Daarnaast zit er iets in voor de lichamelijke verzorging zoals: handcrème, massageolie, bodylotion. (Mocht u de handen willen masseren van uw dierbaren is dit hiermee mogenlijk).

Voor de inwendige mens vindt u iets als thee, koffie, chocola/ koek.
Om te verfrissen een rolletje pepermunt.

Om de nacht bij uw dierbare door te brengen vindt u een fleece deken in de mand.

Ik kan uw verdriet niet wegnemen of verzachten. Toch wil ik proberen om met behulp van de waakmand, de periode van afscheid wat draaglijker te maken. Zolang ik uw dierbare en u als naasten begeleid, kunt u gebruik maken van deze mand.
Na de begeleiding komt deze met de vaste en of ongebruikte producten weer terug bij mij.